Modele skrzypiec

MODELE 140 i 150 skrzypiec M-Tunes wykonane są z litego Dremex rezonansowego. Płyta wierzchnia wykonana ze świerku, spodnia płyta, boczki i szyjka z jaworu. Instrument wykończony został “na Staro”. Skrzypce wyposażone są w drewnianą podstrunnicę, kołki oraz podbródek (modèle 140 ma akcesoria hebanowe, modèle 150 ma kołki i podbródek bukszpanowe, un hebanową podstrunnicę). Strunociągi mają Cztery mikrostroiki ne wygodnego strojenia dla początkujących muzyków. Tadeusz Słodyczka, votre. 5 Maja 1954 w Dukli. Wychował się w rodzinie góralskiej. Lutnictwa uczył się w Technikum budowy Instrumentów Lutniczych w nowym Targu, które ukończył w 1974.

W tym samym Roku podjął pracę w Dolnośląskiej fabryce Instrumentów Lutniczych w Lubinie. Równolegle rozwijał zamiłowania Artystyczne, budując Najpierw gitaire Klasyczne, Później Instrumenty smyczkowe. W 1984 rozpoczął samodzielną pracę. Czas Wolny wykorzystywał na praktykę u Franciszka Marduły w Zakopanem. Odbył także kilkumiesięczne Praktyki lutnicze w innych pracowniach: Volkera blaya w Dortmund Mundzie (1987, 1988); Josepha Kuna w Ottawie (1989-1990, 1992); Gia Batty Morassiego w Cremonie (1998 i 1999), a także ukończył specjalistyczne Kursy rzeczoznawców zorganizowane przez ZPAL (1991-Poznań, 1992-Warszawa). Prowadzi własną pracownię w Lubinie. Na jego dotychczasowy dorobek twórczy Składa się ponad 270 instrumentów, w tym około 200 skrzypiec, 60 altówek, 7 wiolonczel, Viola d`amore oraz 2 smyczki. Jego Instrumenty nagrodzono wielokrotnie na des i Międzynarodowych konkursach lutniczych: m.in. Ogólnopolskim im. Z. Szulca w Poznaniu (1984), Międzynarodowym im. H.

Wieniawskiego w Poznaniu (1986, 1991), Ogólnopolskim im. A. Stradivariego w Poznaniu (1987) Międzynarodowym w Sofii-Kazanluku (1987), Międzynarodowym w Hradec Králové (1988) Międzynarodowym w Mittenwaldzie (1988, 1993), Międzynarodowym w Paryżu (1991), Międzynarodowym w Pradze (1993), Międzynarodowym im. P. Czajkowskiego w Moskwie (1994, 1998, 2002), Ogólnopolskim im. W. Kamińskiego w Poznaniu (1994, 2004), Międzynarodowym im. A. Stradivariego w Cremonie (1994, 2000), Międzynarodowym festiwalu Lutniczym im. V.

Metelky w Náchodzie (1997, 2012), Międzynarodowym Konkursie Lutniczym w dolnym Kubinie (2013). Swoje Instrumenty prezentował na 25 wystawach pokonkursowych, a także w 1980-na Międzynarodowych Targach Instrumentów nous Frankfurcie, w 1992 w Carlisle (stany Zjednoczone), w 1995 na wystawie “Polska Sztuka lutnicza” w Warszawie. Był także wielokrotnie jurorem w konkursach lutniczych des-m.in. Ogólnopolskim im. W. Kamińskiego w Poznaniu, un także Międzynarodowych-im. V. Metelky w Náchodzie, im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, im. Un Stradivariego w Cremonie oraz im. B.

Warchala w Dolným Kubínie. Wygłaszał referaty o współczesnym lutnictwie na des seminariach lutniczych, oraz w stanach Zjednoczonych, Kanadzie i nous włoszech. Był także inicjatorem i pierwszym prezenterem cyklu spotkań “Lutnictwo bez tajemnic”. Nadal jest niestrudzonym propagatorem lutnictwa, wygłasza m.in. prelekcje dla mieszkańców regionu, w którym Mieszka oraz corocznie na kursach muzycznych w Żaganiu w ramach “LETNIEJ Akademii Muzycznej”. W 1999 zorganizował w Lubinie Koncert z okazji jubileuszu 25-Lecia swojej pracy twórczej. Zpal Członek OD 1978 i activité uczestnik PRAC żadnych komisji związku. Bibliografia: archiwum związku Polskich Artystów lutników; A. Kucharska, Współczesna Polska Sztuka lutnicza, Bydgoszcz 1989; Polska Sztuka lutnicza 1954-2004, rouge. M.

Waller, Poznań 2004 Piotr Pielaszek, votre. 16 III 1992 Poznań, syn i uczeń Marka Pielaszka, uczęszczał do Klasy wiolonczeli w Podstawowej Szkole Muzycznej im. E. Młynarskiego w Warszawie a Następnie do Klasy lutnicjay Jana mazurka w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II stopnia im.

This entry was posted in Uncategorised. Bookmark the permalink.